Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Apie is er nog.
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Foto's__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Iwan



Mijn Profiel

kortekee
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen


Foto opdracht Moderne Architec...
23 september 2013 00:19


Voor Iwan.
30 juli 2010 19:34





Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten

Catharina van Catharina's wandelwegen
01 januari 2015 09:16
_
Dank voor je reactie op mijn blogje...ik wens je een Gezond en Mooi 2015. groeten van C.

Mar
30 juli 2012 20:18
_
Hoi Annette, Even een klein berichtje om je te laten weten dat ik aan je denk en je sterkte te wensen met deze dag. Elf jaar is het alweer geleden, maar Ie is nog geen dag uit mijn gedachten geweest! Liefs, Mar

Fran
21 december 2011 21:25
_
Hoe is het met je? Net weer het artikel gelezen voor je zoon Iwan. Wat een vreselijk verlies, moet er niet aan denken. Liefs Fran.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Yang om 09:25
_
Yang Online

Door jannie1944 om 09:24
_
Jannie1944 Online

Door hehety om 09:18
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door christoffel om 09:13
_
Christoffel Online

Door Annelies1 om 09:12
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Wibootje om 09:11
_
Wibootje Online

Door MoiMoi om 09:09
_
MoiMoi Online

Door Elzet55 om 09:07
_
Elzet55 Online





_

Andere artikelen



Apie is er nog.




Iwan, mijn oudste, kreeg bij zijn geboorte een knuffelaap van zijn tante Marjo.
Ze waren onafscheidelijk, die twee.
Als Iwan verdrietig was, zocht hij troost bij Apie en was hij blij, dan moest Apie het weten. Hij vertrouwde hem al zijn geheimen toe.
Op een keer waren we Apie kwijt. In die tijd gingen we dagelijks naar de kinderboerderij en Apie moest altijd mee. Dat we hem daar gingen zoeken, lag voor de hand.
We vonden hem terug in de waterspeeltuin. Hij was in een pomp terechtgekomen en zag er niet meer uit. Overal in het zand en in het water, vonden we stukjes van hem. We zochten ze bij elkaar, terwijl Iwan intussen alsmaar het slappe, lege lijf van Apie knuffelde en lieve woordjes in zijn gehavende apenoortjes fluisterde.
Die avond zijn z'n tante Marjo en ik urenlang bezig geweest met het oplappen van Apie.
's Nachts hebben we hem, met nieuwe ogen, een groot aantal hechtingen in zijn koppie en gekleed in een nieuw pak, voorzichtig naast Iwan in bed gelegd.
Dat blije gezichtje de volgende morgen, zal ik mijn hele leven niet meer vergeten!!
Toen Iwan 8 jaar werd, was er een grote taart met daarop de tekst: "Iwan en Apie 8 jaar" en kregen ze allebei een judopak.
Ook toen hij ouder werd, bleef hij Apie trouw.
Hij woonde al op zichzelf, toen zijn zus een keer bij hem langs liep. Ze keek door het raam en zag Iwan, nog in zijn werkpak op de bank in diepe slaap, met Apie tegen zich aangedrukt.
Ze vond het zo vertederend, dat ze niet heeft willen aanbellen.
Ze heeft zich omgedraaid en is weggegaan.
Op 30 juli 2001 is Iwan plotseling overleden, 23 jaar oud.
Bij alles wat we moesten regelen, kwam ook de vraag op:
"Wat doen we met Apie?" We vonden dat ze eigenlijk bij elkaar moesten blijven, maar ik kon geen afstand van Apie doen. Uiteindelijk hebben we besloten hem bij ons te houden. Iwan werd gecremeerd. Later, toen de as verstrooid werd, was Apie erbij.
Nu zit hij op een rieten stoeltje naast mijn bed.
's Avonds geef ik hem altijd een aai over zijn versleten apenbol en voel ik me verdrietig, dan druk ik hem even tegen me aan.
Als ik aan Apie snuffel, ruik ik Iwan.....nog altijd!





Geplaatst op 29 juli 2009 23:45 en 5432 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Amida  
30 jul 2009 00:51
Wat een onroerend en liefdevol verhaal is dit. Groet H

Jjacqueline  
30 jul 2009 03:19
Iwan zal ALTIJD in jouw gedachte zijn!!!Dit is ook weer zo'n geweldig verhaal van JULLIE,ontroerend en zo lieffffffff,...het zegt zóveel!!!!Sterkte lief mens met jouw familie en die kanjer van een zus!!!!!!
_





_
Mirma  
30 jul 2009 07:50
heel veel liefde en sterkte het is een mooi ontroerend en oh zo droef verhaal ben blij dat apie bij jou is gebleven en volgens mijn levensinstelling is Iwan nog steeds bij jullie maar op een andere manier ook veel sterkte voor zijn zus liefs en sterkte

Benenalie  
30 jul 2009 08:43
Wat een ontroerend verhaal.....Apie en Iwan!!
Fijn dat je Apie...bij je hebt!!
Erg om je kind te moeten missen!!

Sterkte....Gr Alie
_





_
Labje  
30 jul 2009 09:28
Wat een ontroerend verhaal, sterke wil ik je wensen!

Groetjes labje.


Bo  
30 jul 2009 09:33

Heel fijn dat je dit met ons wil delen....niet alleen Apie is bij je maar ook Iwan, je voelt hem in de wind, in de natuur, in alles wat een glimlach op je gezicht brengt.

_





_
ForumFox.1  
30 jul 2009 10:56
Gelukkig heb je altijd je herinneringen.

Moontje-fifty5.1  
30 jul 2009 11:21
denk dat het wel het ergste is wat een mens kan overkomen dat is je eigen kind te verliezen ...wens je veel sterkte.. en troost bij apie

warme groet moontje
_





_
Thoke.1  
30 jul 2009 13:52
tegelijk met al het verdriet lees ik hier over heel veel liefde en warmte.
liefde van en voor een kind........
liefde van zus en broer......
liefde van mens tot mens.....
het zal er altijd zijn bij jullie......
fijn dat apie is gebleven.
liefs thoke

Sanar.1  
30 jul 2009 14:06
Wat Apie was voor Iwan.........is hij nu een beetje voor jou!! Achteraf moet het bijna een 'goed' gevoel zijn, dat Apie bij jou/jullie is gebleven. Iwan is er niet meer............maar 'iets' wat zo'n belangrijk deel van zijn leven was........is er nog WEL!! Hou je taai!! Groetjes, San.
_





_
Marjolege  
30 jul 2009 17:04

dit is een heel oprecht verhaal,deze dag en vele anderen staan in je hart gegrift,je kind verliezen is zo eg net een amputatie,ik begrijp je zeer goed verloor ook twee zoontjes,blij dat je apie gehouden hebt en hij een plaats kreeg in jouw leven samen met de mooie herinneringen aan iwan,veel sterkte vandaag en alle moeilijke momenten
martine

Hera  
30 jul 2009 21:22
Mijn complimenten hoe je dit zo hebt weten te beschrijven. Ik kreeg bij het lezen hiervan tranen en rillingen.... pff wat een emoties!
_





_
Sirach  
17 aug 2009 09:26
Ha Kortekee, mooi en herkenbaar jou artikel over je zoon en zoon knuffeldier, een kind verliezen zal zeker niet mee vallen, ook ik heb het nodige achter de kiezen, o.a mijn a.s verloren op 23 jaar en weet dus wat het is om je iedereen te zien ontvallen, ik heb de verlovingsring van mijn a.s laten delen om de ting van mijn vader te kunnen repareren, dus draad ik eigenlijk 3 ringen, die van mijn a.s en mijn vader ineen en van mijn onlangs overleden moeder,zo blijven ze altijd bij je.
groetjes Sirach.

Mamsie  
22 aug 2009 21:03
Wat een ontroerend verhaal.....moest af en toe wel even slikken.....

Groet, Joke
_





_
Frits1947  
23 aug 2009 01:01
o, Kortekee wat een mooi ontroerend verhaal en wat heb jij een verdrietige tijd gehad zeg, niet te filmen je kind zomaar weg!!!dat was en is een nachtmerrie!!
Fijn dat je Apie nog hebt dat is een tastbaar aandenken aan Iwan. Meid heel veel sterkte want dit kom je eigenlijk nooit te boven denk ik je kan er over praten maar zit denk ik altijd in je hoofd en hart!
Liefs van mij Frieda

WimStoter  
08 sep 2009 21:01
wat een story! Goed dat jet weet te delen! Knuffels en knuffeldieren zijn altijd oppeppers die je bij tijd en wijlen hard nodig hebt! Ieder mens, jong of oud! Ik kan me voorstellen dat je Apie hebt behouden en een plaats hebt gegeven op een plaats waar je ongeveer 8 uur per dag (een derde van je daguren dus) verblijft. Je zoon Iwan zal dat zeker hebben gewaardeerd. Je toont daarmee je liefde aan je zoon. En je respect. Ik neem mijn hoedje voor je af!
_





_
Faolan.1  
13 sep 2009 10:19
Een indrukwekkend verhaal, er is al veel op gereageerd daarom laat ik het erbij om om je veel kracht en sterkte te wensen met dit verlies. Maar weet, dat Iwan altijd rondom je is en je steunt in je moeilijke dagen. Het ziet je en waakt over je.

Lieve groeten Ruud.

Marion1955.1  
14 sep 2009 12:36
Wat ontzettend moedig van je, om dit inmense verdriet met je mede-50plussers te delen..... Woorden schieten tekort, niets wat ik zou zeggen dekt de lading. Je kind verliezen is het allerergste dat je als ouder kan overkomen. Koester de herinneringen, Iwan zal altijd bij jullie zijn!!
Dikke kus, Marion
_





_
Felicitee  
14 sep 2009 18:18
Kortekee ik heb nu pas jouw ontroerende verhaal gelezen, ik weet niet wat ik moet zeggen. Maar zolang je van Iwan houdt en aan hem denkt is hij bij je, en hij blijft voor altijd een deel van jou. Bedankt dat je dit wilde delen, liefs van Kitty

Aard  
24 sep 2009 13:21
Een ontroerend verhaal, ik kan alleen maar zeggen:


Als je eens verdrietig bent
Kijk dan naar de hemel, naar die fonkelende ster
Hij lacht je stralend tegemoet en leidt je de weg
Die ster staat daar elke dag weer
Wat je ook doet en waar je ook zult gaan
Hij vraagt je keer op keer
Om een lach, niet om een traan
En als die traan dan toch gaat rollen
Geeft hij je troost en nieuwe kracht
Zodat de nieuwe dag aanbreekt
Zonder traan maar met een lach
_





_
Korenwolf49  
18 okt 2009 17:11
Het is niet gemakkelijk,pijn en ongeloof veel sterkte vr gr wiel

Jeanneke1  
18 okt 2009 23:17
wat een droevig verhaal tranen springen in mijn ogen als ik dit lees,
moedig om dit te beschrijven,dat zal je toch veel moeite gekost hebben.
Maar mischien ook fijn om je verdriet te delen met andere.
Liefs en groetjes Jeanne!!!
_





_
Anna J  
31 okt 2009 12:24
Ja, ik lees dit verhaal nu pas, nadat ik enkele foto's van de dag van je gezien had.
Het verhaal spreekt mij heel erg aan en kan het helemaal invoelen. Het is mij ook overkomen, mijn zoon verongelukte op 27 jarige leeftijd. Ook ik heb zijn aapje op een kinderstoeltje zitten in mijn kamer en ben zo blij met dit aapje. Mijn zoon had hem indertijd gekregen met sinterklaas, ik had er een tuinbroekje voor gebreid.
Kort voordat hij overleed zag hij toevallig dit aapje nog en zei zo terloops dat hij het nog zo goed wist dat hij het aapje met sinterklaas gekregen had.
Zo zijn er zovele herinneringen, en blijven onze kinderen gelukkig altijd in onze gedachten.

Jeebeetje.1  
15 nov 2009 07:54
goedemorgen kortekee

lees je webloc over je zoon iwan,ontroerend om te lezen,hoe gaat het nu met je?

groetjes, joke
_





_
Truus-H  
26 nov 2009 17:40
Hallo Annette lees net dit verhaal ,heel ontroerend snik snik ,ik leef met je mee meid,dan heb je toch nog iets waar je troost kunt zoeken als je het moeilijk hebt,en als je Apie vast pakt is Iwan er bij geloof mij maar ,hoe gaat het met jou nu je verder moet zonder Iwan ,wens jou van mijn kant heel veel sterkte om het te verwerken ,dikke knuf en hou je taai groetjes liefs Truus

J.zwiep  
07 jan 2010 19:48
wat ontroerend gebeurtenis dat je het kon op schijven. ik wens je en de famillie nog veel sterkte toe.ze zal altijd in je gedachten blijven.groetjes jantina.
_





_
J.zwiep  
08 jan 2010 12:12
hallo kortekee sorie ik heb een taal fout gemaakt het moet geen ze maar hij wezen is goed bedoeldt.groetjes jantina.

Crumpy  
12 jan 2010 23:07
Wat een liefde spreekt er uit dit verhaal!
En wat zullen jullie veel verdriet hebben gehad. Heelmoeilijk om dit te verwerken. En Apie? Ja ik kan me voorstellen dat je die koestert. Heb je nog een klein stukje van Iwan thuis op de bank.
Dikke knuffel van mij
Liefs
herma

_





_
Ruanri-3  
27 feb 2010 17:51
Wat een ontroerend verhaal,er spreekt veel liefde uit jullie verhaal.
Blij dat apie nog bij jullie is .een tastbare herinnering.
Niet alles is voorbij Iwan blijft bij jullie,door wie hij was en wat hij zei en wat hij voor jullie heeft betekend.Wij weten wat juliie voelen wij hebben ook onze zoon verloren.Heel veel Sterkte!

Liefs Annie en Rienk.

Ruanri-3  
27 feb 2010 17:58
Wat een ontroerend verhaal er klinkt veel liefde uit jullie verhaal.
Blij dat jullie apie gehouden hebben ,een tastbare herinnering.
Maar niet alles is voorbij Iwan blijft bij jullie door wie hij was en wat hij zei.
En wat hij voor jullie heeft betekend!
Wij wensen jullie veel Sterkte.

Liefs van Rienk en Annie.
_





_
Ruanri-3  
27 feb 2010 18:08
Wat een ontroerend verhaal er klinkt veel liefde uit dit verhaal.
Blij dat jullie apie nog hebben,een tastbare herinnering.
Maar niet alles is voorbij Iwan blijft bij jullie door wie hij was en wat hij zei.
En wat hij voor jullie heeft betekend!
Wij weten dat het moeilijk is ook wij verloren onze zoon.
Heel veel sterkte.
Veel liefs Rienk en Annie.

Annie53  
11 mrt 2010 01:11
Respect
Dikke knuffel Annie
_





_
Cirkeldernatuur  
15 mrt 2010 17:16
Zo heerlijk al kinderen zo'n vaste knuffel hebben....
Dank voor je reactie!

Montessori  
29 apr 2010 23:43
Geef een kusje aan Apie

_





_
Montessori  
29 apr 2010 23:44
Geef een kusje aan Apie


Kortekee  
29 apr 2010 23:54
Dat zal ik zeker doen Montesori!
_





_
Netty9  
06 mei 2010 21:58
Ach Kortekee,

Ik zit hier gewoon te huilen. Ik vind het zo erg. Wat fijn, dat je dit nu kunt schrijven. Gelukkig heb je Iwan gehouden. Dan is het toch net of je zoon er nog is en kun je met hem praten en knuffelen. Het lijkt me zo verschrikkelijk en ik wens je heel veel sterkte toe. Een kind te moeten verliezen, is zoooo....erg. Maar hij is dichtbij je, hoor. Liefs van Netty

Kortekee  
06 mei 2010 22:42
Netty.., bedankt voor je lieve reactie.
Het is fijn te weten dat mensen met je meevoelen.
Iwan is echt nooit uit mijn gedachten.
Ik ben blij dat we Apie bij ons hebben gehouden.
_





_
Stiny26  
10 jun 2010 06:26
Een onroerend en met veel liefde geschreven. Sterkte Micky

Kortekee  
10 jun 2010 09:55
Dank je wel voor je reactie, Mickey.
_





_
Kiekeboe.1  
17 sep 2010 10:47
Wat een onroerend verhaal,..dit is zo'n beetje het ergste wat je kan overkomen
Ik wil je sterkte wensen ..


Kortekee  
17 sep 2010 10:51
Dankjewel Kiekeboe. Je hebt gelijk, iets ergers kan je je niet voorstellen.
Wij kunnen er aardig mee uit de voeten, maar de pijn zal altijd blijven.
_





_
Lijsterbes  
17 feb 2013 20:32
Very emotional story. Heel emotioneel verhaal. Tot de tranen.


Kortekee  
13 mei 2013 23:50
Ha lijsterbes, ik zie nu pas jouw reactie.
Dank daarvoor.
_





_
DeHans.1  
14 mei 2013 08:46
O Annette ik kon dit natuurlijk niet mislopen wat hebben jullie een drama meegemaakt, ik vermoede al een tijdje iets omdat ik hier en daar wel eens iets opving.
Ik weet even waar ik het nu over moet hebben.
Tijd heelt alle wonden ( lijkt mij niet ).

Gast  25 sep 2013 17:12
MEV VAN DER PUTTEN VIND DIT HEEL ERG EN NOG ZO JONG MAAR HOU MOET EENS KOMT ALLES GOED GROETJES ANNEMIEKK :grin:
_





_
Kortekee  
25 sep 2013 21:06
Ja Hans, het overlijden van je kind slaat zo'n gat in je leven.....
dat kun je je niet voorstellen.
De tijd heelt alle wonden...???
Echt niet!! Dit blijft altijd een wond.
Elke dag is Iwan in mijn gedachten. Gelukkig hebben we eigenlijk alleen maar mooie herinneringen aan hem, dus als ik aan hem denk, denk ik aan mooie momenten. Dat helpt, maar er ontbreekt er één....elke dag opnieuw.

Hans en Annemiek..., dank voor jullie reactie.